162. Rocznica wybuchu Powstania Styczniowego

W środę, 22 stycznia, przypada 162. rocznica wybuchu Powstania Styczniowego. Z tej okazji wicestarosta kościański Albert Pelec, w imieniu władz i mieszkańców powiatu złożył wiązanki kwiatów i zapalił znicze na grobach uczestników powstania.

Rocznica wybuchu Powstania Styczniowego to okazja do uczczenia bohaterów, którzy brali w nim udział i spoczywają na kościańskim starym cmentarzu parafialnym. Ocenia się, że w Powstaniu wzięło udział około czterech tysięcy Wielkopolan. Nie zabrakło wśród nich mieszkańców Ziemi Kościańskiej. W Żołnierskiej Kwaterze Obrońców Rzeczpospolitej na kościańskim, starym cmentarzu spoczywają dwaj Powstańcy:

• Czesław Olsztyński, urodził się 6 kwietnia 1842 roku w Biezdrowie koło Poznania. W 1863 roku pełnił służbę w wojsku jako ułan w Sulechowie. Zdezerterował. Walczył pod dowództwem Léona Younga de Blankenheima w bitwach pod Nową Wsią i Brdowem. Za udział w Powstaniu został skazany na 8 miesięcy fortecy. Ponownie został wcielony do armii pruskiej. Brał udział w wojnie austriacko-pruskiej i prusko-francuskiej. Zmarł 17 sierpnia 1930 roku.
• Stanisław Konopiński, urodził się 6 kwietnia 1842 roku w Żelaźnie. W 1864 roku służył w oddziale powstańców inowrocławskich, który zorganizowano po klęsce pod Ignacewem. Był więziony w Inowrocławiu i poznańskiej Cytadeli. W późniejszych latach był kierownikiem szkoły w Gierłachowie. Zmarł 11 stycznia 1931 roku.

Bezpośrednią przyczyną wybuchu powstania była zarządzona w styczniu przez margrabiego Aleksandra Wielopolskiego branka do wojska. Podlegać jej miało 12 tysięcy mężczyzn w tym 1950 w samej Warszawie. Służba wojskowa w carskiej Rosji trwała 25 lat. Ocenia się, że w latach 1832-1870 wcielono do armii 200 tysięcy młodych Polaków. Do domów wróciło około 20-25 tysięcy żołnierzy.

W II Rzeczypospolitej powstańcy cieszyli się ogromnym szacunkiem. Już w 1919 roku marszałek Józef Piłsudski wydał rozkaz o wcieleniu ich w szeregi Wojska Polskiego. Byli uprawnieni do noszenia mundurów. Honory byli zobowiązani im oddawać wszyscy żołnierze, nie wyłączając generałów. Zostali odznaczeni orderem Virtuti Militari i otrzymywali stałe, roczne gratyfikacje pieniężne. Ostatni uczestnik Powstania zmarł w 1946 roku.